Skip to main content

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

Search form

Babyboomers en hun kroost kijken naar later

13 juni 2013

door Redactie | Aegon Blog

Hoe ervaren de verschillende generaties de toekomstige pensioenveranderingen? Ouders en kinderen over hun kijk op later. Door Eefje Rammeloo.

Moeder Marijke Hassing (1951) is consulent onderwijs ondersteuning zieke leerlingen.

‘Ik werk nu vanaf 1970, dat is 43 jaar. Ik vind het zelf niet erg dat ik een paar maanden langer moet doorwerken. Maar ik kan me voorstellen dat je in een ander beroep denkt: oh god, ik moet nog vijf maanden. Doordat ik vroeger twee jaar lesgaf op de Spaanse ambassade heb ik een pensioenbreuk. Ik kreeg toen iedere maand een cheque, en dat was het dan. Bovendien heb ik, toen ik na zeven jaar van baan veranderde, mijn pensioen afgekocht. Van die 7000 gulden kochten we onze eerste auto.’

‘We zijn nu nog niet zo bezig met ons pensioen. Af en toe krijgen we het bericht dat de dekkingsgraad van het ABP onder de 100% uitkomt. Dat gaat dan om een paar tientjes. Ik heb geen lijfrentes of andere aanvullende voorzieningen. Ik vind het niet erg om straks minder inkomen te hebben. Omdat we ons gezamenlijke inkomen niet helemaal opmaken, hebben we de afgelopen jaren kunnen sparen. Over een paar jaar werken we niet meer en kunnen we goed leven. Het lijkt ons leuk om telkens drie maanden op een andere plek in het buitenland te wonen. Dat kan door de keuzes die we gemaakt hebben: we zijn nooit meegegaan in de trend om steeds een groter huis te kopen. We vinden het leuk hier in de straat en over een paar jaar is het huis afbetaald. Ook hebben we maar één auto. Mijn man Wim gaat weleens met de bus naar zijn werk. Soms is dat lastig maar we komen er altijd uit.’

Tabian Hassing (1977) is commercieel manager bij Randstad Inhouse Services. Hij is getrouwd en vader van twee dochters. Zijn pensioenleeftijd is afhankelijk van de leeftijdsverwachting.

‘De regeling dat de pensioenleeftijd stapsgewijs naar 67 gaat, vind ik terecht. Iedereen draagt zo zijn steentje bij. De groep die nu aan het vergrijzen is, is erg groot. Ik verwacht dat de pensioenleeftijd nog wel verder omhoog zal gaan. Of 70 realistisch is weet ik niet, maar ik schat wel 68, 69.

‘De tijd van mijn ouders was flowerpower en peace. Misschien denken we nu rationeler na over hoe het leven er over twintig, dertig jaar uitziet. Mijn ouders hebben destijds wellicht niet goed nagedacht over hun pensioen, het is toeval dat het nu goed uitpakt voor ze.’

‘Ik kijk zo’n twee keer per jaar op de website mijnpensioenoverzicht.nl. Randstad heeft een eigen pensioenfonds en we krijgen periodiek een magazine. We worden goed op de hoogte gehouden, maar wat is mijn invloed? Je hebt het maar te accepteren.’

‘Ik heb altijd pensioen opgebouwd, behalve die paar maanden dat ik in het buitenland zat. Voor een eventueel pensioengat heb ik geen lijfrente of verzekering. Ik doe wel mee aan een aandelenprogramma van Randstad, maar dat zie ik meer als extraatje, niet om mijn pensioen mee aan te vullen.’

‘Ik heb het idee dat je rond je 50ste weet hoe je carrière is verlopen en hoe de rest van je loopbaan uit zal gaan pakken. Ik besef dat ik méér opzij zal moeten leggen als de termijn tot het pensioen korter wordt, maar ik ga ervan uit dat het inkomen van mijn vrouw en mijzelf nog zal stijgen. Als we met pensioen gaan, zal ik minder krijgen dan mijn eindloon, maar de lasten zijn dan ook aangepast: we zullen minder geld nodig hebben voor onze kinderen en voor onze hypotheek.’

Moeder Atie Fox (1951) werkte jaren als wijkverpleegkundige en nu bij indicatieorgaan CIZ. Ze is getrouwd met Jo en heeft een zoon en een dochter. ‘Officieel moet ik tot 65 jaar en 7 maanden werken, maar ik hoop medio 2015 op mijn 63ste te stoppen. Ik heb lang gebruikgemaakt van de spaarloonregeling. Als die niet aansluit moet ik flexpensioen gebruiken, maar ik ga ervan uit dat dat niet nodig is. Dat komt doordat Jo tegen die tijd al een volledig pensioen krijgt. Hij is anderhalf jaar ouder en we willen tegelijk met pensioen om een bed and breakfast op te zetten in Duitsland.’

‘Ik ben premie gaan betalen op mijn 21ste, terwijl dat toen eigenlijk pas rond je 25ste hoefde. Ik zat meteen bij PGGM, nu Zorg en Welzijn. Jo kreeg later een welvaartsvast pensioen terwijl mijn pensioenfonds alleen de inflatie corrigeerde. Toen ben ik het bij gaan houden. Op zich ben ik tevreden met Zorg en Welzijn. Het fonds doet zijn best. Er zitten haken en ogen aan, maar dat is zo bij alle pensioenfondsen. Je moet maar afwachten wat je straks nog krijgt. Het flexpensioen lijkt heel mooi, maar als je het gaat uitrekenen kun je beter doorwerken tot je 65ste.’

‘Met Sanne en haar broer praten we wel over onze situatie, maar niet over die van hen. Ik weet niet of je op hun leeftijd al aan pensioen moet denken. Het enige waar je op moet letten, is dat je gaten die vallen weer moet opvullen. Maar dat is iets waar onze generatie meer mee te maken kreeg dan die van Sanne. Zij moet het doen met wat er is. Ze is nog zo jong, en het pensioen is nog zo ver weg. Moet je dan nu al voorzieningen treffen voor later? Ik weet het niet.’

Dochter Sanne Fox (1987) werkt als arts-assistent op de afdeling cardiologie van het Jeroen Bosch ziekenhuis in Den Bosch. Net als haar moeder zit ze bij pensioenfonds Zorg & Welzijn.

‘Natuurlijk hoop ik dat ik later net zo veel te besteden heb als nu. Maar als ik zie welke kant het opgaat, denk ik niet dat mijn inkomen op mijn 67ste dit niveau zal hebben. Ik denk dat ik zelf geld opzij moet leggen. Dat is gecompliceerd omdat mijn vriend in Australië woont. Nu spaar ik vooral om daar naartoe te gaan. En ik moet ook nog een studieschuld afbetalen. Vanaf mijn 30ste hoop ik geld opzij te kunnen leggen voor mijn pensioen. Dat pensioenfondsen de pensioenen moeten verlagen, snap ik wel. Ik begrijp dat er iets moet gebeuren zodat iedereen een pensioen krijgt. Maar het voelt niet eerlijk. Ik vind het jammer dat mijn moeder zo veel geld aan de kant legt en niet alles terugkrijgt. En dan helemaal als ik verhalen hoor over slecht beleid bij pensioenfondsen. Had dit niet vermeden kunnen worden?’

‘Ik vind het absoluut terecht dat we langer door moeten werken. Mensen hebben tegenwoordig een steeds betere gezondheid. We kúnnen langer werken. Tegen de vergrijzing valt niet op te boksen door de jongere generatie. We kunnen werken wat we willen als twintigers, dertigers en veertigers, maar die grote grijze golf, met chronische ouderdomskwalen zoals diabetes, zal zelf ook iets moeten opbrengen. Er wordt al zo veel geld gepompt in de gezondheidszorg.’

‘Ik verwacht dat de eigen bijdrage in de zorg steeds hoger zal worden. Er wordt al gevraagd om kritischer te kijken naar de zorg. Je probeert zo doelgericht mogelijk onderzoek te doen om bijvoorbeeld de ligduur in het ziekenhuis te verkorten. Maar ik zal tegen de tijd dat ik haar leeftijd heb zeker meer moeten gaan betalen dan mijn moeder.’

Moeder Robin Pascoe (1959) zegde zeven jaar geleden haar vaste baan als journalist op om de Engelstalige website DutchNews.nl op te richten. Ze is getrouwd met Nederlander Luuc en heeft twee studerende zoons. Zij heeft geen plannen om ooit te stoppen met werken.

‘Officieel mag ik met mijn 67ste met pensioen, dan zal ik er 43 jaar op hebben zitten. Maar het zal er niet van komen, mede door het feit dat ik geen aanspraak kan maken op een volledige AOW. En met mij vele anderen, daar durf ik wel op te wedden. Ik vind het een hopeloos ouderwetse eis, dat je hier 50 jaar moet hebben gewoond wil je je kwalificeren voor een volledige AOW. Dankzij de verhoging van de pensioenleeftijd heb ik er overigens 4% AOW bij gekregen. Je bouwt voor ieder jaar dat je in Nederland ingeschreven staat 2% aan AOW op en omdat de Sociale Verzekeringsbank nu achteruit is gaan tellen vanaf de officiële pensioendatum — in plaats van vooruit vanaf je 16de, zoals vroeger — krijg ik er twee jaar bij. Dus vanuit dat oogpunt ben ik erop vooruitgegaan.’

‘Doordat ik heb besloten voor mezelf te beginnen met DutchNews.nl, heb ik natuurlijk een pensioenbreuk. Hoeveel ik mogelijk tekortkom, weet ik niet. Overigens doe ik niets om het gat te dichten, behalve dat we nu versneld onze hypotheek proberen af te lossen om de lasten straks omlaag te brengen. Een spaarrekening levert niets op en ik heb totaal geen vertrouwen in commerciële pensioenaanbieders en hun producten. Per definitie hebben commerciële aanbieders een winstdoelstelling. Ze zijn er dus voor hun aandeelhouders. Daarbij staat de woekerpolisaffaire mij nog in het geheugen gegrift. De financiële sector heeft nog een lange weg te gaan voordat die het vertrouwen van de gewone burger kan terugwinnen.’

‘Voor je oudedagsvoorziening kun je beter in stenen gaan zitten. Wij hebben naast onze woning twee appartementen. En verder rekenen wij op de kinderen, haha.’

Zoon Nathan Pascoe van Raaij (1991) rondt binnenkort zijn bachelor rechten af aan de Amsterdamse Vrije Universiteit. Daarna hoopt hij in het buitenland te studeren.

‘Ik zie de toekomst helemaal niet zo somber in. Ik maak me geen zorgen over het voortbestaan van de AOW. Wij zitten nu misschien in een benarde positie omdat alle babyboomers tegelijk met pensioen gaan, maar over een aantal jaren zijn we weer over die demografische bult heen. En iedereen gaat langer doorwerken om de verhoudingen weer wat recht te trekken. Dan komen de dekkingsgraden van de pensioenfondsen ook wel weer boven de vereiste 105%.’

‘Tegen de tijd dat ik zelf met pensioen ga, zal de uittredingsleeftijd wel op 75 liggen. Ik wil doorwerken tot het echt niet meer kan. Ik houd mij nog niet zo met pensioen bezig, maar ik lees er wel over. Het onderwerp komt steeds vaker in het nieuws en dan klik ik wel door. Daarbij heeft het ook juridische raakvlakken. Ik heb bij de rechtswinkel gewerkt en dan kwamen er soms vragen over. De ophef over de doorsneepremie — dat jongeren verhoudingsgewijs meer betalen dan ouderen — doet mij niet zo veel. Ik ben een voorstander van solidariteit. Waar ik wel aan hecht, is dat de pensioenfondsen een goed beleggingsbeleid voeren, gericht op stabiliteit voor de lange termijn.’

‘Net als mijn moeder zal ik te maken krijgen met een AOW-gat, want ik wil straks in het buitenland studeren. Inmiddels heb ik al een stukje pensioen opgebouwd. Door mijn vakantiebaantje bij een reformwinkel krijg ik straks jaarlijks twee eurocent uitgekeerd.’

Aegon logo
Redactie | Aegon Blog
Aegon biedt wereldwijd zo'n 40 miljoen mensen oplossingen op het gebied van pensioenen, verzekeringen en vermogensbeheer. Omdat we het belangrijk vinden dat je zelf bewust financiële keuzes kunt maken, ontwikkelen we producten die je financieel zelfstandig maken. Met deze blog helpen we je op weg met nieuws en achtergrondinformatie.