Overslaan en naar de inhoud gaan

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

Blogs Sparen “Om bij te blijven lees ik elke dag de Telegraaf”
17-09-2019

Sommige mensen blijven tot op zeer hoge leeftijd geestelijk helder, anderen worden op een bepaald moment dement. Hoe kan dat? Dát onderzoekt het Alzheimercentrum Amsterdam onder mensen die honderd jaar of ouder zijn. Aegon sponsort dit onderzoek en bedankt op 11 oktober alle 100-plussers die deelnemen aan het onderzoek. Mevrouw Greif (102) is één van hen. Ze vertelt over haar leven en hoe zij haar geldzaken vroeger regelde. 

Mevrouw Greif in het kort

  • Leeftijd: 102
  • Woonsituatie: verzorgingstehuis 
  • Woonplaats: Amsterdam
  • Burgerlijke staat: weduwe

Lezen en puzzelen

Mevrouw Greif komt uit een gezin van acht kinderen en woont al haar hele leven in Amsterdam. Tot haar honderdste woonde ze op zichzelf. Omdat ze slechtziend is en hierdoor vaak valt, verhuisde ze vorig jaar naar een verzorgingstehuis. Dat is behoorlijk wennen. Eigenlijk vindt ze zichzelf geestelijk nog te goed om er te wonen: “Ik ben nog heel pienter. Om bij te blijven lees ik elke dag de Telegraaf en puzzel ik veel.” De activiteiten die in het verzorgingstehuis worden georganiseerd, laat ze meestal aan zich voorbijgaan. Liever gaat ze in het weekend met haar zoon ergens in Amsterdam koffiedrinken of lunchen. “Mijn man en dochter zijn al overleden. Daar heb ik veel verdriet van gehad. Maar ik kijk ik terug op veel mooie dingen die we met het gezin meemaakten.”

Dansschool als huwelijksmarkt

Na de lagere school werkte mevrouw Greif even in een hoedenatelier. “Liever had ik doorgestudeerd, maar dat was niet mogelijk. Na mijn eerste baan in het atelier, werd ik verkoopster in een schoenenzaak.” In die tijd ontmoette ze haar man op dansles. De dansschool was een soort huwelijksmarkt. “Toen ik trouwde, stopte ik met werken. Dat was in die tijd heel normaal. Er was een duidelijke taakverdeling tussen mannen en vrouwen. Mannen werkten en zorgden voor de inkomsten en vrouwen zorgden voor de kinderen en het huishouden.”

Huishoudgeld

Financiële zorgen had het gezin Greif niet. Vakanties in Italië, uit eten gaan, theaterbezoeken… het kon allemaal. “Mijn man had als vertegenwoordiger en inkoper een goede baan. Hij reisde veel voor zijn werk. Ook was hij heel leergierig. Zo leerde hij zichzelf verschillende talen aan”, vertelt mevrouw Greif vol trots. “Ik kreeg een vast bedrag voor het huishouden. Daarover maakte ik met mijn man afspraken. Soms kwam ik iets tekort, dan kreeg ik wat extra’s. Dat kon gelukkig. Of we ergens voor spaarden? Nee, we hadden het goed. Voor ons huurhuis kochten we mooie meubels. Dat waren soms best grote uitgaven, maar we  hadden het ervoor over. En rond 1950 kochten we onze eerste auto. Een Volkswagen Kever!”  

Andere tijden

Mevrouw Greif realiseert zich dat het tegenwoordig andere tijden zijn. “Mijn kinderen kregen vroeger bijvoorbeeld geen zakgeld. Als ze wat nodig hadden, kochten mijn man of ik dat voor ze. Als ik nu jonge kinderen had, zou ik dat anders aanpakken. Ik zou ze goed met geld leren omgaan. De maatschappij is zó anders vandaag de dag.” Dat is één van de redenen waarom de zoon de administratie van mevrouw Greif doet. “Alles gaat digitaal. Ik heb geen computer en heb daar ook totaal geen behoefte aan.”

Lees ook het verhaal van mevrouw Hogeweg (103) en meneer Baas (102).

Meer weten over het onderzoek naar Alzheimer?

Aegon wil mensen in staat te stellen zelf bewust keuzes te maken voor een gezonde financiële toekomst. Als de ziekte van Alzheimer je geheugen en bewustzijn aantast, kun je zelf geen bewuste keuzes meer maken. Daarom sponsort Aegon sinds 2002 het Alzheimercentrum Amsterdam. In dit centrum wordt onderzoek gedaan naar methoden om de ziekte zo vroeg mogelijk op te sporen. Op Alzheimercentrum.nl vind je meer informatie over het onderzoek.