Overslaan en naar de inhoud gaan

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

"Ondanks dat ik er alleen voor stond, heb ik weinig financiële zorgen gehad"

23-09-2019

Sommige mensen blijven tot op zeer hoge leeftijd geestelijk helder, anderen worden op een bepaald moment dement. Hoe kan dat? Dát onderzoekt het Alzheimercentrum Amsterdam onder mensen die honderd jaar of ouder zijn. Aegon sponsort dit onderzoek en bedankt op 11 oktober alle 100-plussers die deelnemen aan het onderzoek. Mevrouw Hogeweg (103) is één van hen. Ze vertelt over haar leven en hoe zij haar geldzaken vroeger regelde.

Mevrouw Hogeweg in het kort

  • Leeftijd: 103
  • Woonsituatie: zelfstandig
  • Woonplaats: Amsterdam
  • Burgerlijke staat: weduwe

Sinds 1947 woont mevrouw Hogeweg in een gezellig benedenhuis in Amsterdam Oud-Zuid. Ze woont nog altijd op zichzelf. Haar woonkamer staat vol boeken, foto’s, snuisterijen en herinneringen.

Hoe was uw jeugd vroeger?

Mevrouw Hogeweg: ‘Ik was enig kind en mijn vader werd voor zijn werk veel uitgezonden. Hij had in Delft gestudeerd voor ingenieur in de mijnbouw. We hebben eerst een tijdje in Zwitserland gewoond en later gingen we naar het toenmalig Nederlands-Indië. Ook daar verhuisden we veel. Daarom kreeg ik thuisonderwijs van mijn moeder. De verhuizingen maakten mij al vroeg zelfstandig in een wereld van volwassenen. Uiteindelijk heb ik de HBS gedaan in Soerabaja.’

En na de HBS?

‘Op mijn achttiende ben ik naar Nederland gekomen om Sociale Geografie te studeren. Ik genoot van mijn studententijd en was actief in allerlei verenigingen. Mijn afstuderen was nog spannend want dat was in december 1940. Veel universiteiten moesten dicht van de Duitsers. Uiteindelijk kon ik toch nog afstuderen aan de Universiteit van Amsterdam. Na mijn studie ben ik getrouwd. En als je getrouwd was, ging je niet werken. Dat hoorde niet in die tijd. Vlak voor mijn trouwen volgde ik een cursus op de huishoudschool. Daar leerde ik aardappels koken. Ik deed het huishouden en de kinderen, mijn man zorgde voor het inkomen.’

Dus alle financiële zaken gingen via uw man?

‘Ja, maar mijn man overleed toen mijn oudste pas zes jaar was. Dat is nu alweer zeventig jaar geleden. Vervolgens stond ik er alleen voor met drie kleine kinderen. Mijn man had maar een paar jaar gewerkt dus er waren weinig financiële middelen. Gelukkig hebben mijn vader en schoonvader afspraken gemaakt om ons financieel te ondersteunen. Van mijn vader en schoonvader kreeg ik tien jaar lang een vast bedrag. Maar ze hadden geen rekening gehouden met de inflatie dus het werd steeds lastiger om ervan rond te komen. Het was voor mij heel onzeker: ik bemoeide me nooit met geldzaken en was nu afhankelijk van anderen.’

Hoe kwam u daarna financieel rond?

‘Ik probeerde vanuit huis dingen op te pakken, ik kon en wilde ook niet stilzitten. Zo deed ik literatuuronderzoek en schreef een aantal boeken over vroegfeministische vrouwen. Toen mijn kinderen groter werden, gaf ik werkcolleges aan de universiteit. Later werd ik gevraagd om een register op te zetten van het lopende sociaalwetenschappelijke onderzoek aan de Koninklijke Academie van Wetenschappen. Uiteindelijk werd ik er zelfs directeur. Van dat salaris kon ik prima rondkomen en op mijn 65e had ik een mooi pensioen opgebouwd. Wel heb ik altijd zuinig geleefd en dat heb ik mijn kinderen ook meegegeven.’

Wat doet u tegenwoordig?

‘Ik lees nog altijd graag en veel. Ook ga ik vrijwel iedere dag naar buiten om een stukje te lopen met mijn rollator. Dan gaat er wel altijd iemand met me mee. Mijn zoon woont vlakbij en ik heb veel contact met mijn buren. Die komen graag een borreltje drinken. Natuurlijk ben ik ook best vaak alleen maar daar heb ik geen enkele moeite mee. Omdat ik tijdens mijn leven al veel zelfstandig heb gedaan, ben ik dat wel gewend. Ik kan me voorstellen dat mensen die op hoge leeftijd hun partner verliezen, veel meer moeite hebben om alleen te zijn.’

Heeft u wel eens iets groots gekocht waar u heel blij mee was?

‘Ongeveer vijftig jaar geleden heb ik een vrijstaand buitenhuisje gekocht op de Veluwe. Ik kreeg een erfenis en daar heb ik het van betaald. Een grote uitgave, maar ik heb er nooit spijt van gehad. En ja, het huisje heb ik nog steeds. Dit weekend ga ik er weer naartoe, samen met mijn kinderen. Ik kijk er altijd weer naar uit!’

Lees ook het verhaal van mevrouw Greif (102) en meneer Baas (102).

Meer weten over het onderzoek naar Alzheimer?

Aegon wil mensen in staat te stellen zelf bewust keuzes te maken voor een gezonde financiële toekomst. Als de ziekte van Alzheimer je geheugen en bewustzijn aantast, kun je zelf geen bewuste keuzes meer maken. Daarom sponsort Aegon sinds 2002 het Alzheimercentrum Amsterdam. In dit centrum wordt onderzoek gedaan naar methoden om de ziekte zo vroeg mogelijk op te sporen. Op Alzheimercentrum.nl vind je meer informatie over het onderzoek.