Overslaan en naar de inhoud gaan

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

Bewijslast voor recht op no-riskpolis

22 oktober 2019

In verschillende situaties kan een beroep gedaan worden op de no-riskpolis. Soms is het onafhankelijk van de reden van arbeidsongeschiktheid; soms is het juist wel afhankelijk van de reden arbeidsongeschiktheid. Over de laatste categorie gaat het interessantste deel van onderstaande rechtspraak.

Geschil over beschikking ‘gedifferentieerde premiepercentage Werkhervattingskas’

Een werkgever bestrijdt de hoogte van de beschikking ‘gedifferentieerde premiepercentage werkhervattingskas’ omdat volgens hem de no-riskpolis van toepassing was op acht voormalige werknemers.
Voor een aantal gevallen – waar de no-riskpolis aantoonbaar van toepassing was - stelt Rechtbank Den Haag de werkgever in het gelijk. Maar voor een ander aantal gevallen, waarbij de oorzaak van arbeidsongeschiktheid bepalend is voor de dekking van de no-riskpolis, krijgt de werkgever geen gelijk. De Rechtbank vindt dat de werkgever niet aannemelijk heeft gemaakt dat de werknemer onder de no-risk polis viel.

Bewijslast ligt bij werkgever

De Rechtbank legt de bewijslast voor ‘het aannemelijk maken’ bij de werkgever. Het verweer van de werkgever, dat het voor de werkgever heel ingewikkeld kan zijn om een juiste ziekmelding te doen, vindt de Rechtbank niet voldoende om de bewijslast te verplaatsen.

Commentaar

Als een werknemer onder de werkingssfeer van de no-riskpolis valt dan kan dat de werkgever veel geld schelen. Loondoorbetaling, Ziektewet- en WGA-uitkeringen komen dan veelal voor rekening van het UWV en tellen niet mee voor premiedifferentiatie. Maar wie bewijst recht op de no-risk polis? Daar ging het om in deze procedure. De bewijslast voor het aannemelijk maken dat dat een werknemer onder de no-risk polis valt ligt bij de werkgever.

De betrokken werkgever heeft wel een punt. Het is lastig voor de werkgever om in alle gevallen bij ziekmelding al te onderkennen of de no-riskpolis van toepassing is. Overigens mag de werkgever hier de werknemer wel naar vragen. Wat beslist niet mag, is vragen naar de aard en oorzaak van de ziekte.

Wie daar wel naar mag vragen is de arbodienst c.q. de bedrijfsarts. Ook zij hebben een signaleringsfunctie met betrekking tot de no-riskpolis. En met een goede communicatie tussen werkgever en arbodienst kan een situatie zoals hier vermeden worden!

Auteur: Arend Jansen, expert inkomen en zorgverzekeringen 

Bronnen: Rechtbank Den Haag, 26 september 2019

Dit bericht is opgesteld naar de stand van zaken op 14 oktober 2019.