Overslaan en naar de inhoud gaan

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

Zakelijk Adfis Nieuws Transitievergoeding beïnvloedt bijstandsuitkering

Transitievergoeding beïnvloedt bijstandsuitkering

12 november 2019

Moet een transitievergoeding voor de bijstand worden gezien als inkomen waardoor X geen bijstandsuitkering krijgt? Volgens de gemeente en de rechter wel.

Geen bijstandsuitkering vanwege transitievergoeding

X ontvangt vanaf 12 januari 2018 een WIA-uitkering van € 1.630 bruto per maand. Omdat de uitkering vanaf 12 maart 2018 lager zal uitvallen vraagt X op 5 april 2018 een bijstandsuitkering aan. Na afwijzing door de gemeente dient X op 6 augustus 2018 een nieuwe aanvraag in. Ook die wijst de gemeente af omdat X een transitievergoeding van € 16.408 bruto heeft ontvangen van zijn voormalig werkgever. Volgens de gemeente moet deze transitievergoeding aangemerkt worden als inkomen.

X is het hiermee oneens en gaat in beroep. Volgens X heeft een transitievergoeding een heel ander karakter en telt deze daarom niet mee als inkomen voor zijn bijstandsuitkering.

Transitievergoeding heeft hetzelfde karakter als ontslagvergoeding

Volgens de rechter is het vaste rechtspraak van de Centrale Raad van Beroep (CRvB) dat een ontslagvergoeding moet worden beschouwd als inkomen bestemd om te voorzien in de noodzakelijke kosten van het bestaan voor de periode na de ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Dit is anders wanneer voldoende en ondubbelzinnig blijkt dat deze vergoeding een andere bestemming heeft. Dit betekent dat de ontslagvergoeding moet worden aangemerkt als inkomen in de zin van artikel 32 van de Pw. De Rechter verwijst hierbij naar de uitspraak van de CRvB van 22 november 2016).

X is van mening dat de transactievergoeding een geheel ander karakter heeft dan de ontslagvergoeding. Volgens X is de transitievergoeding enerzijds bedoeld als compensatie voor ontslag, maar anderzijds ook om de overgang naar betaald werk te vergemakkelijken. Bovendien kan de werkgever kosten voor scholing of outplacement in mindering brengen op de transitievergoeding. Reden waarom de transitievergoeding niet bedoeld is ter voorziening in het levensonderhoud voor de periode na het eindigen van de arbeidsovereenkomst. X verwijst ook naar de Nota naar aanleiding van het verslag aangaande het wetsvoorstel Wet werk en zekerheid (TK 2013-2014, 33818, nr. 7, p. 70), waarin is opgenomen dat de transactievergoeding volgens de wetgever expliciet geen inkomensvoorziening omhelst.

De rechtbank buigt zich over de vraag of de oude ontslagvergoeding en de transitievergoeding zodanig vergelijkbaar zijn dat ook de transitievergoeding als inkomen moet worden aangemerkt. Het feit dat de transitievergoeding in de plaats is gekomen van de ontslagvergoeding, de wijze van vaststelling van de hoogte van de transitievergoeding (loon x aantal dienstjaren), de oorzaak van de verschuldigdheid (voortijdig ontslag) en het feit dat de transitievergoeding geen dwingende bestemming heeft leiden de rechtbank tot het oordeel dat de transitievergoeding en de ontslagvergoeding niet zodanig van elkaar verschillen dat inzake het recht op bijstand voor de transitievergoeding een ander beoordelingskader zou moeten worden gehanteerd. Dat geldt zowel voor gedeeltelijk arbeidsongeschikten als voor de categorie volledig arbeidsongeschikten, aldus de rechter. Het is volgens de rechtbank immers niet uitgesloten dat de situatie van een volledig arbeidsongeschikte verbetert. Maar ook als er geen verbetering optreedt is het onwenselijk om deze laatste groep werknemers anders te behandelen. Ook voor hen geldt, net als voor andere (al dan niet gedeeltelijk arbeidsongeschikte) werknemers, dat de vergoeding dient als compensatie voor (de gevolgen van) ontslag en bijvoorbeeld ook kan worden aangewend voor (tijdelijke) compensatie van verlies aan inkomen dat met ontslag gepaard kan gaan.

De rechtbank verklaart het beroep van X ongegrond.

Commentaar

De uitspraak is weliswaar zuur voor X, maar niet verrassend en hij past bij het doel van de Pw.

De Pw is een vangnetregeling die een bestaansminimum garandeert. De Pw wordt uitgevoerd door de gemeente en gevoed uit de algemene middelen, waaraan de belastingbetaler meebetaalt. Het uitgangspunt van de Pw is dat iedereen zoveel mogelijk voorziet in zijn eigen onderhoud. En wie hiertoe niet in staat is en ook geen beroep kan doen op een andere sociale zekerheidswet, komt in aanmerking voor bijstand. De bijstand vult eigen inkomen aan tot de bijstandsnorm. Bijna alle inkomsten tellen mee, zoals inkomsten uit arbeid, een andere uitkering zoals WW en WIA, en heffingskortingen op de inkomstenbelasting. De rechter bevestigt dat de gemeente de transitievergoeding terecht heeft aanmerkt als inkomen waardoor X niet in aanmerking komt voor een (aanvullende) bijstandsuitkering.

Auteur: Vera Hek, adviseur Aegon Adfis

Bron: Rechtbank Noord Holland, 4-10-2019, publicatiedatum 1 november 2019

Dit bericht is opgesteld naar de stand van zaken op 12 november 2019