Overslaan en naar de inhoud gaan

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

Zoekveld

Tussenpersoon schendt zorgplicht niet

28 september 2018

Een tussenpersoon bemiddelt bij de expiratie van een kapitaalverzekering met lijfrenteclausule. Kort na de ingang van de lijfrente overlijdt de klant. Zijn erfgename vindt dat de tussenpersoon de klant had moeten wijzen op de mogelijkheid van afkoop. Zij vindt dat de tussenpersoon zijn zorgplicht heeft geschonden.

Ernstig zieke klant sluit direct ingaande lijfrente

Tot de portefeuille van Tussenpersoon behoort een kapitaalverzekering met lijfrenteclausule van Klant. Deze expireert in 2013. Tussenpersoon stelt klant hiervan op de hoogte. Klant heeft nog geen inkomen nodig en verlengt de verzekering met één jaar. In 2014, kort voor de expiratiedatum, neemt Klant contact op met Tussenpersoon. Hij geeft aan dat hij ernstig ziek is en het lijfrentekapitaal wil aanwenden voor een direct ingaande lijfrente voor hem en zijn echtgenote. Klant wil geen uitgebreid advies en verstrekt geen verdere gegevens aan Tussenpersoon. Aan de hand van deze informatie maakt Tussenpersoon en dienstverleningsdocument (DVL) op waarin hij aanbiedt te bemiddelen met betrekking tot de aankoop van lijfrente voor een vergoeding van € 300. Tussenpersoon vraagt bij verschillende uitvoerders offertes op. Klant sluit een tijdelijke lijfrenteverzekering met een duur van 15 jaar met 100% overgang op het leven van zijn echtgenote. Klant overlijdt in 2015.

Tussenpersoon tekort geschoten in zorgplicht?

Echtgenote stelt dat Tussenpersoon geen goed advies heeft gegeven. Volgens haar was afkoop van deze pre-Brede Herwaarderingslijfrente een betere optie. Tussenpersoon probeert de aankoop van de lijfrente nog terug te draaien. De verzekeraar werkt hier – twee jaar na de ingangsdatum van de lijfrente -niet aan mee.

Echtgenote stelt dat Tussenpersoon tekort is geschoten in zijn zorgplicht. Zij stelt dat ze niet op de hoogte was van het DVL en dat Tussenpersoon geen of onvoldoende rekening heeft gehouden met de gezondheidstoestand van haar man en zijn inkomens- en vermogenspositie. Zij eist van Tussenpersoon een schadevergoeding van bijna € 90.000.

Tussenpersoon stelt dat hij geen enkel advies in deze zaak heeft gegeven. Hij verwijst naar het door Klant en Echtgenote ondertekende DVL. Tevens beroept hij zich op verschillende telefoonnotities in zijn klantendossier waaruit blijkt dat Klant geen informatie over inkomen en vermogen wilde verstrekken.

Geschillencommissie

De Geschillencommissie refereert aan het Burgerlijk wetboek. Daarin is een zorgplicht opgenomen voor de opdrachtnemer. “Deze zorgplicht is voor assurantietussenpersonen uitgewerkt in de rechtspraak op grond waarvan een assurantietussenpersoon geacht wordt tegenover zijn opdrachtgever de zorg te betrachten die van een redelijk bekwaam en redelijk handelend assurantietussenpersoon mag worden verwacht (..). In dat kader mag van de assurantietussenpersoon worden verwacht dat hij beschikt over de nodige deskundigheid en vakkennis, de financiële belangen van zijn cliënten naar beste eer en geweten behartigt, zich vergewist van de wensen en doelstellingen van zijn cliënten en hen op een zodanige wijze informeert dat zij tot weloverwogen beslissingenkunnen komen ten aanzien van het al of niet aangaan van een verzekering.” aldus de Geschillencommissie.

Volgens de geschillencommissie heeft Tussenpersoon Klant tijdig benaderd ter zake van de expiratie van de lijfrenteverzekering. Echtgenote heeft niet dan wel onvoldoende aangetoond dat de DVL niet door haar werd ondertekend. Daardoor kon zij kennis hebben van de inhoud van dit document en de opdrachtverlening. Uit dit document blijkt namelijk duidelijk dat Klant geen prijs stelde op en advisering in verband met de aankoop van de lijfrente maar dat hij zelf al de stellige keuze had gemaakt voor een tijdelijke lijfrente op twee levens.

Echtgenote heeft volgens de Geschillencommissie ook onvoldoende weerlegd dat de aankoop van een directe lijfrente geen geschikte keuze was. Bij de expiratie van een lijfrente had Klant meerdere opties. Het aankopen van een tijdelijke lijfrente is er daar een van. De Geschillencommissie is niet overtuigd dat dit een slechtere optie is dan afkoop.

Nu de Geschillencommissie al de grieven van Echtgenote weerlegt, wijst zij het verzoek tot schadevergoeding af.

Commentaar

Zorgplicht is een redelijk abstract begrip. Door regelgeving en het steeds mondiger worden van klanten moeten adviseurs en bemiddelaars hier steeds meer aandacht aan  besteden. Deze casus laat zien dat een strak geformuleerd DVL en een goed bijgehouden adviesdossier daarbij onontbeerlijk zijn. De assurantietussenpersoon in deze kwestie had zijn zaakjes goed voor elkaar. Hij kon aan de hand van de DVL en zijn adviesdossier de grieven van Echtgenote vrij eenvoudig weerleggen.  

Auteur: Paul Lavrijssen, adviseur Aegon Adfis

Bron: Geschillencommissie Financiële Dienstverlening, 28 mei 2018

Dit bericht is opgesteld naar de stand van zaken op 27 september 2018.