Skip to main content

Welkom username.

Uw vorige bezoek was op 00-00-0000 om 00:00 uur

Search form

Wetsvoorstel internationale gegevensuitwisseling

23 oktober 2015

De Tweede Kamer behandelt het wetsvoorstel Uitvoering CRS. Het wetsvoorstel regelt de implementatie van een gewijzigde Europese Inlichtingenrichtlijn en van de door de OESO ontwikkelde Common Reporting Standard (CRS). Het komt erop neer dat financiële instellingen bepaalde financiële gegevens moeten verstrekken aan de Belastingdienst. Deze deelt dit dan weer met Belastingdiensten uit andere landen. 

Waar komt CRS vandaan?

De aanpak van grensoverschrijdende belastingfraude en belastingontduiking staat wereldwijd hoog op de agenda van regeringen. Een belangrijk instrument bij de bestrijding hiervan is automatische gegevensuitwisseling tussen landen. De recent ingevoerde Amerikaanse Foreign Account Tax Compliance Act (FATCA) is een daarvan een voorbeeld. Deze Amerikaanse wet verplicht financiële instellingen wereldwijd om financiële gegevens over Amerikaanse belastingplichtigen te verstrekken aan de Internal Revenue Service (IRS). Zie ook onze nieuwsberichten, de meest recente van 26 augustus 2015. In aansluiting daarop ontwikkelde de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) een wereldwijde standaard voor de automatische uitwisseling van financiële inlichtingen. Deze standaard bestaat uit een modelovereenkomst tussen bevoegde autoriteiten om automatisch bepaalde financiële inlichtingen uit te wisselen en uit een identificatie- en rapportagestandaard (de “Common Reporting Standard” (CRS)).

De EU past de Inlichtingenrichtlijn aan

De Europese Unie omarmde het werk van de OESO en breidde de bestaande Inlichtingenrichtlijn uit. De bestaande richtlijn voorziet in automatische uitwisseling van inlichtingen voor bepaalde categorieën van inkomsten en vermogen. Volgens de uitbreiding moeten de lidstaten aan hun financiële instellingen dezelfde identificatie- en rapportagestandaard opleggen als de CRS die de OESO ontwikkelde.

Wetsvoorstel

Het wetsvoorstel dat de Tweede Kamer nu behandelt, regelt de invoering van de gewijzigde richtlijn en de CRS in nationale wetgeving. Implementatie vindt plaats in de Wet op de internationale bijstandsverlening bij de heffing van belastingen (WIB). De wet treedt op 1 januari 2016 in werking. In 2017 vindt de eerste gegevensuitwisseling plaats van de gegevens over 2016.

Wat moeten financiële instellingen rapporteren? 

Financiële instellingen moeten rapporteren over financiële rekeningen. Het begrip “financiële rekening” is erg breed. Naast een deposito- en een spaarrekening vallen hier bijvoorbeeld ook een aandelenbelang en bepaalde verzekeringen onder. De financiële gegevens die worden uitgewisseld, zijn bijvoorbeeld het saldo van een rekening, de waarde van een verzekering en het totale brutobedrag aan ontvangen rente en dividend. Ook worden identificerende gegevens van de rekeninghouder uitgewisseld. Het gaat daarbij bijvoorbeeld om het fiscaal identificatienummer en de geboortedatum.

De volgende financiële producten vallen onder een uitzondering en hoeven niet gerapporteerd te worden: levenslooprekeningen, oudedagslijfrenten, kapitaalverzekeringen en spaarrekeningen eigen woning, bouwdepots, alimentatielijfrenten, goudenhanddrukstamrechten en lijfrenten voor invalide kinderen. Pensioen (met uitzondering van het in 2015 geïntroduceerde netto-pensioen) hoeft ook niet gerapporteerd te worden.

Gevolgen voor financiële instellingen

Financiële instellingen moeten van hun rekeninghouders vaststellen van welk land zij fiscaal inwoner zijn om te kunnen vaststellen over welke rekeningen gegevens moeten worden gerapporteerd. Het wetsvoorstel maakt een onderscheid tussen op 31 december 2015 bestaande rekeningen en nieuwe rekeningen die op of na 1 januari 2016 worden geopend. Voor bestaande rekeningen moet een financiële instelling van al haar rekeninghouders vaststellen of zij wonen in een land dat gaat uitwisselen onder de CRS (CRS-landen). De financiële instelling mag dit vaststellen op basis van de in de (digitale) dossiers aanwezige informatie. Vanaf 1 januari 2016 verstrekt de rekeninghouder bij het openen van een nieuwe rekening deze gegevens.

Proces van aanvraag tot belastingaangifte

Financiële instellingen moeten gegevens verstrekken aan de Belastingdienst. Deze gegevens betreffen in de eerste plaats gegevens over de rekeninghouder: naam, adres, fiscale woonstaat, fiscale identificatienummer en geboortedatum en -plaats. Verder moeten die financiële instellingen gegevens rapporteren over de rekening, zoals het saldo of de waarde en het bedrag aan rente of dividend. De Belastingdienst informeert ten slotte de Belastingdienst van het land waar de betreffende rekeninghouder woont. De Nederlandse Belastingdienst ontvangt op zijn beurt van andere landen de financiële gegevens van rekeninghouders die in Nederland wonen.

Conclusie

Voor de financiële sector betekenen deze nieuwe verplichtingen een structurele stijging van de administratieve lasten. Om dit te beperken wordt zoveel als mogelijk aangesloten bij bestaande renseigneringssystemen in het kader van de binnenlandse renseignering, belastingverdragen en FATCA. Daarnaast moeten financiële instellingen het fiscale woonland en het fiscale identificatienummer van de rekeninghouder bepalen voor hun gehele klantenbestand. Financiële instellingen zijn nu druk bezig om de impact te bepalen van deze maatregelen en stellen een plan op om tijdig aan de nieuwe verplichtingen te kunnen voldoen. Uiteraard stellen zij adviseurs en relaties tijdig op de hoogte van wijzigingen. 

 

Auteur: Erik Schouten, adviseur internationale pensioenen Aegon Adfis

Bron: Wetsvoorstel Wet uitvoering Common Reporting Standard (34.276)

 

Dit bericht is opgesteld naar de stand van zaken op 22 oktober 2015